Szanowni Państwo,
z okazji Świąt Wielkanocnych życzymy spokoju, radości oraz wiosennej energii do realizacji planów – zarówno zawodowych, jak i osobistych.
Niech ten wyjątkowy czas przyniesie odpoczynek, nadzieję i nowe możliwości, a nadchodzące miesiące będą pełne sukcesów i stabilności finansowej.
Z wyrazami szacunku,
Rafał Kłagisz Kancelaria Doradcy Podatkowego
W grudniu 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał istotne wyroki (III FSK 678/24 oraz III FSK 679/24) dotyczące zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) przy nabyciu gruntów rolnych. Orzeczenia te potwierdzają korzystną dla podatników wykładnię art. 9 ust. 2 ustawy o PCC i zostały omówione na łamach Dziennika Gazety Prawnej. Do komentarza w sprawie został poproszony jako ekspert Rafał Kłagisz będący pełnomocnikiem skarżącej spółki (cały artykuł poniżej w linku).
NSA wskazał, że zwolnienie z PCC obejmuje nie tylko sprzedaż gruntów o powierzchni przekraczającej 1 ha przeliczeniowy, lecz również gruntów o mniejszej powierzchni, o ile wchodzą one w skład gospodarstwa rolnego sprzedawcy. Sąd nie podzielił stanowiska organów podatkowych, które próbowały ograniczać zakres zwolnienia wyłącznie do sytuacji nabycia całego gospodarstwa rolnego.
W ustnym uzasadnieniu NSA podkreślił znaczenie wykładni językowej przepisów prawa podatkowego oraz jej zgodność z celem ustawy i wykładnią systemową. Wyroki te są istotne również dlatego, że potwierdzają nadrzędną zasadę prawa podatkowego, zgodnie z którą decydujące znaczenie ma treść przepisu, a nie interes fiskalny państwa.
Szanowni Państwo,
z okazji zbliżających się Świąt życzymy Państwu spokoju, wytchnienia od codziennych obowiązków oraz czasu spędzonego w dobrej atmosferze – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
Niech nadchodzący okres będzie momentem podsumowań, ale też źródłem nowej energii do realizacji planów i wyzwań biznesowych. W Nowym Roku życzymy Państwu stabilności finansowej, trafnych decyzji, bezpiecznego rozwoju oraz sukcesów, które przyniosą satysfakcję i poczucie bezpieczeństwa.
Dziękujemy za zaufanie i dotychczasową współpracę.
Pozostajemy do Państwa dyspozycji również w nadchodzącym roku.
Z wyrazami szacunku,
Rafał Kłagisz Kancelaria Doradcy Podatkowego
W dniu 19 listopada 2025 r. odbyła się rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie jednego z naszych klientów (sygn. akt I FSK 2052/22) w zakresie rozliczeń w podatku VAT. Najdalej idącym zarzutem był zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, z uwagi na fakt że zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w związku z wszczętym postępowaniem karnym skarbowym nie zostało prawidłowo doręczone przed upływem terminu podstawowego, pięcioletniego określonego i liczonego na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zarzut za zasadny i tym samym zgodził się z naszym stanowiskiem tj. Skarżącej Spółki wyrażonym w dodatkowym piśmie procesowym oraz ze stanowiskiem Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, który wstąpił do sprawy na etapie postępowania przed NSA. Przyjął również za słuszne stanowisko tegoż sądu wyrażone w innych wyrokach zapadłych w podobnym stanie faktycznym tj. wyroku NSA z dnia 08 grudnia 2023 r. I FSK 1718/23 oraz wyroku NSA z dnia 10 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1278/22.
Nakreślając tło sprawy, wystosowano dwa zawiadomienia w trybie art. 70c O.p. o zawieszaniu biegu terminu przedawnienia z uwagi na wszczęcie postępowania karnego skarbowego. Pierwsze jeszcze w terminie 5-letnim liczonym od końca roku kalendarzowego, w którym upływał termin płatności zobowiązania podatkowego, jednak doręczone nieprawidłowo, gdyż bezpośrednio Spółce z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika (patrz uchwała 7-sędziów NSA z dnia 18.03.2019 r. sygn. akt I FPS 3/18). Natomiast kolejne zawiadomienie zostało wystosowane 2 lata po upływie tego terminu, o którym mowa w art. 70 § 1 O.p. (podstawowy termin 5-letni) W międzyczasie bieg terminu przedawnienia został zawieszony z uwagi na wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania (art. 70 § 6 pkt 2 O.p.). Ponowione zawiadomienie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki przed upływem terminu przedawnienia, który wydłużył się z uwagi jego zawieszenie z tej podstawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu ustnym wyroku wskazał, że ponowione zawiadomienie nie odniosło skutku i nie miało wpływu na bieg terminu przedawnienia, gdyż przy ustalaniu momentu, w którym najpóźniej podatnik ma zostać zawiadomiony o zastosowaniu w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nie powinno uwzględniać się okoliczności nie wymienionych w tej jednostce redakcyjnej art. 70 O.p., a mających wpływ na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Innymi słowy nie przed upływem terminu określonego zgodnie z wszystkimi paragrafami art. 70 i następnymi przepisami Ordynacji podatkowej, a terminem podstawowym, pięcioletnim określonym i liczonym na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
W imieniu naszej Klientki złożyliśmy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na negatywną interpretację indywidualną, zgodnie z którą wypłata z kapitału zapasowego Spółki powstałej z przekształcenia JDG wartości niewypłaconego zysku wypracowanego w ramach tej działalności będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Sąd wyrokiem z dnia 18 listopada 2025 r. (sygn. III SA/Wa 1937/25) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną przychylając się do utrwalonej już linii orzeczniczej, zgodnie z którą nie można twierdzić, że zyski wypracowane przez przedsiębiorcę – osobę fizyczną i przyjęte przy przekształceniu jego przedsiębiorstwa przez spółkę kapitałową stanowią udział w zyskach osoby prawnej, jeżeli są wyodrębnione w księgach rachunkowych spółki jako zyski z lat poprzednich (czyli z lat kiedy spółka nie istniała).
Zatem skoro zostały one wcześniej opodatkowane podatkiem PIT jako dochód przedsiębiorcy, a jedynie niepobrane przez niego do majątku prywatnego, to nie mogą być po raz kolejny opodatkowane jako udział w zyskach osoby prawnej. Taka wypłata powinna być neutralna podatkowo.
Obecnie czekamy na pisemne uzasadnienie omawianego wyroku, gdzie zostanie przedstawiony bardziej szczegółowy opis jego motywów.
13 października br. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów wydał bardzo korzystną uchwałę (sygn. akt II FPS 3/25) o następującej treści:
Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną za przesłankę wznowienia postępowania na wniosek strony mogą być uznane nowe okoliczności lub nowe dowody, które były znane stronie w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego, ale strona ich nie powołała.
Z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej – którego dotyczy opisywana uchwała – wynika, że wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Podjęta uchwała ma duże znaczenie praktyczne w kontekście zastosowania owej przesłanki wznowieniowej, gdy mamy do czynienia z nowymi dowodami i nowymi okolicznościami znanymi stronie, które z różnych przyczyn nie zostały przez nią powołane w trakcie trwania postępowania wymiarowego (zwykłego).
Sędziowie w rozszerzonym składzie orzekli na korzyść podatnika, uznając w uchwale, że pojęcie „nowych dowodów” nie ogranicza się wyłącznie do takich, które nie były znane stronie w trakcie trwania postępowania podatkowego, czyli że nie muszą być też „nowe” dla strony. Nie powinno mieć bowiem znaczenia to, czy podatnik znał dowód, którego nie znał organ, wydając decyzję ostateczną, bo wynika to już z samej literalnie odczytywanej treści przepisu. Mimo wszystko rozbieżność interpretacyjna w tym zakresie powstała, a taka zawężająca wykładnia została zaprezentowana chociażby w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 06 sierpnia 2025 r. (sygn. akt I SA/Gl 96/25- niepraw.), gdzie sąd uznał, że strona może powoływać się w postępowaniu wznowieniowym tylko na takie okoliczności faktyczne bądź dowody, co do których istnienia nie posiadała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania zwykłego, zatem nie mogła żądać ich uwzględnienia w jego toku.
Treść uchwały będzie wiążąca dla sądów i pośrednio organów administracji, zatem takie orzeczenia jak to wydane przez WSA w Gliwicach powinny „odejść do lamusa”.
Tegoroczny wrześniowy wyjazd integracyjny odbył się pod hasłem „Szlakami i smakami Podlasia”. Naszą podróż rozpoczęliśmy w Supraślu, gdzie mogliśmy podziwiać niezwykłą kolekcję sztuki w Muzeum Ikon. Następnie udaliśmy się do Kruszynian, aby zobaczyć jeden z nielicznych w Polsce meczetów oraz poznać historię i kulturę tatarską.
Nie zabrakło kontaktu z naturą – spacer po Puszczy Białowieskiej był okazją do wyciszenia i zachwytu nad pięknem przyrody. Odwiedziliśmy także klimatyczny Tykocin oraz Białystok, gdzie nasz pobyt zakończył się niezapomnianym koncertem w Operze i Filharmonii Podlaskiej.
Wyjazd miał również kulinarny akcent – wspólne zdjęcie przed słynną restauracją Carską w Białowieży przypomina nam o smakach i atmosferze tego niezwykłego miejsca.
Był to czas nie tylko zwiedzania i odkrywania Podlasia, ale przede wszystkim budowania relacji, wspólnej radości i integracji naszego zespołu.
W tym roku, najpierw profesjonalni pełnomocnicy, a następnie podmioty wpisane do rejestru przedsiębiorców KRS zostały poddane obowiązkowi stosowania platformy e-Doręczenia w celu komunikacji z organami administracji publicznej.
Pomimo jednak, że skargi do sądów administracyjnych co do zasady składa się za pośrednictwem organu, który wydał skarżony akt administracyjny, to przepisy posługują się słowami „elektroniczna skrzynka podawcza”, co identyfikowane jest ze skrzynką organu na platformie e-PUAP.
Właśnie ten niuans wykorzystywany jest przez organy, które wnoszą do sądów administracyjnych o odrzucanie z powodów formalnych skarg wniesionych za pośrednictwem organu przez platformę e-Doręczenia.
Właśnie taka sytuacja zaistniała w sprawie jednego z naszych klientów (wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 778/25), Sąd jednak nie przychylił się do argumentacji fiskusa, uznając, że nie taki był cel wprowadzenia e-Doręczeń, które miały usprawniać, a nie utrudniać komunikację obywateli z organami administracji.
Artykuł autorstwa Katarzyny Jastrzębskiej opisujący tę sprawę, wraz z komentarzem właściciela kancelarii – Rafała Kłagisza, ukazał się w nowym wydaniu Dziennika Gazety Prawnej. Zachęcamy do zapoznania się w wersji papierowej [wydanie z 11 sierpnia 2025 r. nr 154 (6571)], jak i elektronicznej pod adresem:
https://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/9859247,sad-potwierdza-na-obywateli-zastawiono-pulapke.html
Począwszy od 1 stycznia 2026 r. zaczną obowiązywać nowe zasady dotyczące limitów wartości samochodów, do których można uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne oraz raty leasingowe, czynsz najmu i opłaty z umów podobnych do najmu. Zmiany obejmą zarówno PIT, jak i CIT.
OBECNE ZASADY (DO KOŃCA 2025 R.)
Do końca 2025 r. obowiązuje dwustopniowy limit wartości samochodu, do którego dopuszczalne jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, ujmowanych w kosztach uzyskania przychodów. Oznacza to, że w kosztach nie można uwzględnić odpisów, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
NOWE ZASADY (OD 1 STYCZNIA 2026 R.)
Od 2026 r. wprowadzony zostaje trójstopniowy limit, uzależniony od rodzaju napędu i poziomu emisji CO₂:
Limit 225 000 zł dla aut elektrycznych i wodorowych pozostaje bez zmian. W przypadku samochodów spalinowych wyższy, 150 000 zł próg dotyczy tylko aut z niską emisją CO₂ -poniżej 50g/km. Jeżeli samochód przekracza tę normę emisji, limit spada do 100 000 zł.
To, czy dany samochód spełnia normy emisji oceniane będzie na podstawie danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów.
Takie same limity będą stosowane przy rozliczaniu rat leasingowych, czynszu najmu oraz opłat z innych umów o podobnym charakterze.
Jest to znacząca, lecz spodziewana od dłuższego czasu zmiana. Jeśli mają Państwo jakieś pytania lub wątpliwości, zapraszamy do kontaktu.
Na mocy ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U z 2025 poz. 896) od 1 stycznia 2026 r. o 20% podniesiony zostanie limit zwolnienia podmiotowego w VAT – z 200 000 zł do 240 000 zł.
Oznacza to, że zwolniona z podatku będzie sprzedaż, której wartość w poprzednim i bieżącym roku podatkowym nie przekroczy wartości 240 000 zł, z wyłączeniem podatku.
Ustawodawca doprecyzował także, że ze zwolnienia będą mogli skorzystać podatnicy, u których wartość sprzedaży w 2025 r. przekroczy 200 000 zł, ale nie przekroczy 240 000 zł, również Ci, którzy dopiero w tym roku rozpoczęli działalność. Ma to odpowiednie zastosowanie również do podatników posiadających siedzibę na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, o których mowa w art. 113a ustawy o VAT.
W razie pytań lub wątpliwości zapraszamy do kontaktu.